Van vriendin-collega Anita Akkermans kwam het verzoek om een groepje ‘pelgrims’ uit haar Zuidlaarder gemeente te ontvangen. Ook als een pelgrimage maar kort is, kan het lopen, de uitwisseling, de stilte en het landschap verdiepend werken. Het was een zonnig bezoek met aardige mensen. Ieder was zeer geïnteresseerd in de geschiedenis en het huidige gebruik van de kerk. Na een kort moment van stilte, zang en tekst (Franciscus natuurlijk: 4 oktober!) gingen ze op weg, met een pelgrimszegen.
Niet dat je weg slechts over rozen gaat,
dat je nooit pijn of spijt zult voelen,
nee, dat alles wens ik je niet toe.
Maar wel is mijn wens
dat je mag groeien in wie je bent,
met de gaven die God je gegeven heeft.
Dat je in vreugde en smart
Gods nabijheid blijft zoeken,
en dat Hij je mag zegenen
overvloedig en rijk.
Ierse zegenbede voor een pelgrim uit: R. Hornix, Een huis vol verhalen