Een flinke groep mensen uit het dorp kwam in de Nieuwjaarsnacht bijeen om de klok te luiden en de keel te smeren. Het was gevarieerd en gezellig! Jong en oud trok een tijdje aan het touw en het is natuurlijk vooral een gelegenheid om elkaar te ontmoeten en een goed Nieuwjaar te wensen. Je zou zeggen: in een piepdorp als het onze kom je elkaar heel vaak tegen… maar dat is toch niet waar. Dus was dit een mooi begin van het nieuwe jaar!
Foto’s: Luc Scholte
Aan Wikipedia ontlenen we deze informatie. Kloksmeer komt vooral in enkele dorpen in midden Groningen voor, maar hier gebeurt het ook al heel lang, zij het niet acht uur achtereen (daar misschien ook niet meer).
Kloksmeer of het Sint-Thomasluiden is een oude traditie die in de Groningse dorpen Siddeburen, Hellum, Noordbroek en Schildwolde nog in ere gehouden wordt. De traditie is van voor-christelijke oorsprong en gaat terug op het denkbeeld dat bij de jaarwisseling er allerlei boze geesten rondwaren die in het nieuwe jaar ongeluk zullen brengen. Deze geesten zijn bang voor lawaai en waar dit elders meestal afgedaan wordt met knallend vuurwerk wordt in deze dorpen de klok van de plaatselijke kerk twaalf uur lang onafgebroken geluid (in Hellum vanwege de oude klok met hout slechts 2 uur), van acht uur tot acht uur. Het is ook gebruik de klokkenluiders nieuwjaarswensen te brengen en daarbij wordt dan vaak een glas zonder voet aangeboden met alcoholische inhoud ter smering van het luiden. De bezoeker kan dan namelijk uitgenodigd worden het klokkentouw even over te nemen. Het is dan wel zaak ervoor te zorgen dat de regelmaat van het luiden niet verstoord wordt, want dat brengt ongeluk. (Er is nog een andere bedenking, maar die wordt geheim gehouden.) Oudejaarsdag gaan de kloksmeerders het dorp rond om geldelijk wat kloksmeer op te halen.